Mijn verjaardag gisteren was er een om nooit meer te vergeten...
No sweet without the sour. En ik kan je zeggen dat het gister heeeel zuur voor me was. Zit ik helemaal klaar voor m'n lastminute laatste twintiger-verjaardag in de kroeg, lekker opgedoft, wil ik de laatste felicitatie-smsjes lezen om tot de ontdekking te komen dat mijn handtas is gejat incl. rijbewijs, telefoon -no more chocolate voor LG-, Canon ixus, huissleutels, usb-stick en wat vrouwelijke snuisterijen.
Balen, klote, irritant... -heb nog geen goed woord sinds gisteren gevonden wat de situatie omschrijft-.
Gelukkig waren er in de tussentijd een hoop vrienden binnengedruppeld om mijn leed te verzachten. Tuurlijk waren de cadeaux stuk voor stuk prachtig, maar de aanwezigheid van mijn vrienden was grootser en zoeter.
Broertje bedankt voor het blokkeren en de administratieve rompslomp en verder iedereen voor zijn/haar aanwezigheid, sms'ers en bellers voor en na 18.15 uur.

Zodra ik weer een nieuw nummer heb laat ik het jullie weten, tot die tijd ben ik net als m'n tasje even kwijt...

Ik kan niet wachten tot ik 30 word.